Eve’s Deadly Apple

A tree known to bear poisonous fruits can not be eaten, for surely you will die.

That is exactly the problem that faces the impeachment court on  Feb 15,2012 regarding the photo-copied document presented by the prosecution panel.  The bank witness claims the document which the prosecution attached to their subpoena,which is supposedly a faithful reproduction of a bank record, is a FAKE.

Well, talk about crap to the highest level. The prosecution panel was already winning in my score-card  because they have established that the Chief Justice had more money in his bank account versus what was declared in his SALN.  Now because of this mada-fuckin-blunder, the evidence is now at risk of being thrown out. Why? Because the evidence was ferreted out illegally.  And our law states that evidence gathered illegally is automatically deemed inadmissible. That’s the doctrine of the “fruits of the poisonous tree”.

If the evidence was gathered illegally, it is akin to a poisonous tree, wherein it’s fruit when consumed, will have fatal results. Tough luck assholes! I can not understand why they had to resort to this tactic which will imperil their case.

What appeared as a “slam-dunk” case for the prosecution is now teetering on the brink of being blown out of the water. Such a shame.  The Chief Justice will probably get away with this case because of a technicality of the law. 

But remember, justice comes in many and unexpected forms.

Peaches and Cream

I try and follow the Impeachment Proceedings on radio-streaming every chance I get.  It is getting another form of education wherein legal luminaries clash like fighting-roosters in a pit!  You would learn the protocols when inside a courtroom. You would observe which counsel comes to the fight prepared and who appears just for the sake of representing their client.

One would hear brilliance in an argument where at first thought, you would have certainly waived the white flag of defeat.  No lawyer admits defeat. They simply see it as a temporary set-back wherein they would certainly bounce back the next time around.

Yesterday, Feb 13, 2012 the lady senator-judge from the Visaya’s gave the lead prosecutor a revalida on Law 101.  Oh boy, she gave the swanky-lawyer a good education with rules of evidence and the practice of sighting jurisprudence. 

She basically tore apart the prosecutors arguments with regards to the opening of the respondent’s foreign currency deposit . In one breath, she told the fledgling prosecutor that the principle of “checks and balance” exist to prevent a co-equal branch of government from exceeding its boundaries.  So the Supreme Court must actually put forward a position in an impeachment proceeding when the argument is about a question of law! 

Also, when jurisprudence if sighted, she lambasted the poor counsel to make sure that he sights it in totality and not in abbreviated form to suit only what he wants to put across.  It turned out the the jurisprudence being sighted by counsel will only apply for that case! It was a one-time exemption that the Supreme Court said can not be used in other cases! She basically scolded the greenhorn lawyer for being a fucking-sneaky-bastard!

How’s that for a lesson in Law? You’ll never get that in the classroom, whether you’re in Ateneo or UP!

Seminarista

Balik eskwela na naman ako. Ayus naman, pagkakataong makalabas sa pabrika ng posporo at maka kilala ng mga bagong tao.  Tatlong araw na libre ang tsibog, cha-a, at kape. Saan ka pa?  Ang seminar ay tungkol sa sensitibong linya ng aking ginagalawang industriya.

Ang gaganda ng mga topics ng seminar, malas lang talaga at hindi lahat ng inimbita upang maging resource-speakers ay magagaling sa public-speaking.  Wala akong duda na mga subject- matter-experts ang mga ito.  Ang siste, karamihan sa kanila ay hindi preparado o may sapat na kakayahan upan mag salita sa harap ng maraming tao.  Pero hindi iyon dahilan para hindi ka matuto dahil may mga hand-outs naman na pinamahagi. Nasa sipag at tiyaga na lang ng mag-aaral kung pipilitin niyang matuto o hindi.

Pero ang pinaka-magandang mga leksyon na napulot ko ng mga araw na iyon ay hindi galling sa mga resource-speakers. Talaga nga namang ang edukasyon ay hindi mo lamang makukuha sa pagbabasa ng mga libro. Mas marami kang kakapulutan ng aral mula sa karanasan ng mga ibang taong iyong makakasalimuha.  Isa sa mga kasama ko sa grupong iyon ay dating kawani ng Sandatahang Lakas ng Pilipinas.  Siya ay nag silbi sa bayan ng tatlong dekada bagyo siya lumipat sa mundo ng mga sibilyan. Nakaranas na siya ng digmaan sa Tawi-Tawi, Mindanao. Nakasama rin siya sa delegayson ng mga sundalong kumatawan sa United Nations Peace Keeping Force sa Cambodia.  Naging bahagi rin siya ng Special Warfare Group ng ating Katihang Pandagat bilang isang Fleet Commander. Ang huli niyang pwesto bago siya ay nagretiro ay ang NCR Command Force kung saan ang seguridad ng Metro Manila laban sa lahat ng klaseng banta ay kanyang pinangangalagaan.

Dahil ang aming takdang-aralin ay tungkol sa pagkuha ng katotohanan gamit ang“interview techniques”, hindi nag atubuli ang aming magiting na ka-grupo na  naglahad ng kanyang karanasan.  

Ayon kay Heneral, ang “interview techniques” ay hindi matibay na pamaraan  upang makuha ang katotohanan.  Sa kanyang karanasan, mas angkop ang “interrogation protocols” upang mapalabas ang katotohanan.  Hindi na rin epektibo ang pisikal na pasakit bilang “interrogation protocol” ( binunutan mo na ng kuko gamit ang plais pero ayaw pa ring mag salita). 

Ang isang epektibong “interrogation protocol” ay ang ”sleep deprivation”.  Ito ang pamamaraan na hindi mo papatulugin ang iyong “subject” hanggang bumibigay ito sa katotohanan. Sa taktikang ito,  parating may nag uusisa sa “subject” at hindi mo siya bibigyan ng pagkakataong mag pahinga.  Kapag wala namang kausap ang “subject” laging may nakaka-binging tugtog siyang maririnig.  Normal daw na pag katapos ng 48 oras ay bibigay ang iyong “subject” kung may alam siya.

Kung sakali naman daw na medyo gipit ka sa oras upang malaman ang katotohanan,  siguradong walang matibay na sinungaling pagdating sa “tubig”.  Sa “interrogation protocol” na ito, ang “subject” ay pipiringan upang siya ay “ma-disorient”. Mayroon ding natural “psychological fear”  sa madidilim na lugar ang isang tao kaya ito ginagawa.  Ihihiga ang “subject” sa sahig, bangko, o lamesa. Tatakpan ang bibig at ilong ng “subject”  ng isang basang bimpo upang mahirapan siyang huminga.  Dahan-dahan bubuhusan ng tubig ang basang bimpo upang palabasin ang “drowning sensation”.  Siguradong papasukan ang ilong ng tubig at pag suminghap ng hangin ay diretso sa baga ang hanging may kasamang tubig.  Kung may aaminin ang isang “subject”, dito raw sa pamamaraang ito nakukuha ang totoo.  Hindi ko hinuhusgahan ang pamamarran na kanyang nilahad.  Ako lang ay nakinig at nag-isip kung saan angkop gamitin and “interview techniques” kontra “interrogation protocols”. 

Yung sa susunod naming takdang aralin “proving fraud in court, marami rin siyang naibahagi sa amin.  Kahit ganoong kabigat ang akusasyon sa iyo, basta walang matibay na ebidensiya, mababasura lang ang kaso.  Ayon sa kanya, nasampahan na siya ng mga asuntong-kriminal ng may mga nasawi na rebelde sa isang matinding engkwentro. Lahat ng ito ay hindi binigyan ng merito ng husgado dahil sa kakulangan ng ebidensya.  Inilhahad niya na ang reklamong criminal ay isinampa pag katapos na may nasawi sa isang lehitimong operasyon ng militar. Ang operasyon ay nagdulot ng pag-bubuwis ng buhay ng mga sindikatong  sangkot sa “kidnapping” sa Mindanao. Nagtapos ang operasyon sa isang “shoot-out” sa karagatan ng Jolo.  Sa maniwala kayo o hindi, puro banyagang kagamitan ang ipinahiram sa Katihang Pandagat upang tuntunin ang mga pasaway na mga bandido.  At dahil sa mga makabagong teknolohiyang pandigma tulad ng : “drones”, “satellite phones”, at “stealth water-crafts”, ay nasugpo ang mga bandidong ito.

Natapos ang aming seminar na mayroon akong dalawang pananaw na natutuhan tungkol sa magulong mundo na ating ginagalawan.  Ang isang pananaw ay : ang lahat ng bagay ay makukuha sa mahinahon at ma-diplomasyang pag-uusap.  Sa kabilang dako, may pananaw na :  may pagkakataong kailangan gumamit ng “kamay na bakal” upang maisa-ayos ang isang  malalang sitwasyon.